الیاف خود ترمیم شونده
self – healing polymer material
بسیاری از سامانه های زیستی هنگامی که در مقابل نیروهای خارجی تخریب می شوند ٬ ناحیه آسیب دیده آنها از طریق یک پاسخ خودکار ترمیم می شوند. این واکنش معمولا توسط مایع های مختلف اسرار آمیز موجود در گیاهان یا حیوانات رخ داده بطوریکه به منجر پر شدن ٬ ترمیم و یا بازسازی ناحیه آسیب دیده می گردند. این فرآیند را می توان در ترمیم شکستگی استخوانهای اسکلت بندی نیز مشاهده نمود که در آن مایعات زیستی شامل عامل لخته کننده ٬ مواد مغذی و سلول های ساقه ایی از شبکه رگ های خونی به ناحیه شکسته جریان یافته و منجر به تولید استخوان جدید می گردد .
تحقیقات در دهه اخیر منجر به توسعه مواد پلیمری خود ترمیم گردیده که برخی از ویژگی های سامانه های زیستی را تقلید می نمایند.
چند خط مشی مختلف برای اعمال کارایی خود – ترمیمی وجود داشته که معمولا به سه دسته شامل :
- ترمیم با عوامل فاز مایع الحاق شده
- ترمیم فاز جامد فعال حرارتی
- ترمیم شکست ضربه زننده
تقسیم می شوند.
حوزه خود ترمیمی می تواند خط مشی جدیدی برای توسعه الیاف باشد که برای مثال می تواند از طریق الحاق ریز کپسول های حاوی مواد خود – ترمیمی به الیاف تو خالی و الحاق مواد خود – ترمیمی به الیاف مصنوعی در حین تولید آنها پیشرفت نماید.
منابع و اطلاعات بیشتر :
Self-Healing Polymers and Composites 2010
Room-Temperature Self-Healing Polymers Based on Dynamic-
Covalent Boronic Esters
دانلود کتاب در همین رابطه :
Recent Advances in Smart Self-healing Polymers and Composites-2015
Edited by:G. Li and H Meng
