کاربرد الیاف پلی الفین در پزشکی

مهمترین لیف تجاری در دسته پلی الفین ها ٬ پروپیلن است ٬در بخش پزشکی و بهداشتی الیاف پلی الفین کاربردهای گوناگونی و استفاده از آنها بویژه منسوجات بی بافت پلی پروپیلن روز به روز در حال گسترش است .منسوجات مورد استفاده در بخش پزشکی و درمانی را می توان به چهار گروه زیر طبقه بندی نمود :

  1. مواد غیر قابل پیوند به بدن Non –implantable مانند بانداژهای ارتوپدی ٬ نوار زخم بندی گازها و گچ بندی
  2. اعضای مصنوعی Extracorporeal devices مانند ریه ٬ کلیه و کبد مصنوعی
  3. مواد قابل پیوند به بدن Implantable مانند نخ بخیه ٬ پیوند های عروقی ٬ و رباطهای مصنوعی
  4. محصولاتی بهداشتی درمانی مانند لباس های جراحی ٬ دستمال های تمیز و رو تختی

از الیاف پلی الفین در هر چهار گروه یاد شده استفاده می شود . این الیاف در بافت های زنده ماهیت خنثی دارند و می توانند خواص کششی خود را در بدن موجودات زنده ماه ها یا سالیان متمادی حفظ نمایند. از اینرو از این الیاف در بانداژ های بی بافت یا تری – پودی ارتوپدی استفاده می گردد. افزون بر این ٬ در زیر گچ یا بانداژ های فشاری نیز از این الیاف استفاده می شود تا بیمار احساس راحتی نماید . استفاده از الیاف پرو پیلن در گچ شکسته بندی و گازها از دیگر مصارف این الیاف می باشد.

متداولترین کاربرد الیاف پلی الفین در این مورد ٬ تهیه اعضای مصنوعی است ؛ استفاده از الیاف توخالی در ریه های مکانیکی . ساختار متخلخل این ریه ها به گونه ای است که نفوذ پذیری بالایی در برابر گازها دارند ولی نفوذ پذیری مایعات در آنها کم است.از اینرو ریه می تواند دی اکسید کربن را از خون حذف نماید و اکسیژن را برای آن فراهم کند که از نشت پلاسمای خون نیز جلوگیری شود.

از الیاف پلی پروپیلن به عنوان نخ بخیه جهت زخم بندی نیز استفاده می شود . این نخ ها از کمترین میل واکنشی با بافت بدن برخوردارند که فاکتور مهمی در آلوده کردن و عفونی نمودن زخم ها بشمار می رود.افزون بر این ٬ قابلیت حفظ گره در نخ های بخیه پلی پروپیلنی در مقایسه با اکثر مواد مصنوعی دیگر بهتر است و به جهت انکه این نخ ها به بافت بدن نمی چسبد ٬ برداشت آنها پس از بهبود نخ براحتی صورت می گیرد. از توری های ظریف (مش) از جنس پلی پروپیلن برای تعویض دیواره های شکمی و درمان فتق استفاده می شود که در اینگونه موارد در طی بهبود زخم ٬ تنش فوق العاده ایی به نخ بخیه وارد می شود . بطور کلی از نخ های بخیه پلی پروپیلنی برای درمان رگ های خونی به ویژه شریان های کرونری قلب Coronary arteries استفاده می شود که در اینگونه موارد ٬ واکنش بسیار زیاد بافت با نخ بخیه می تواند منجر به کاهش سطح مقطع رگ خونی و یا ایجاد لخته خون گردد.معمولا نخ های بخیه از تک فیلامنتهای پلی پروپیلن بدست می آیند . استفاده از مواد نساجی جهت بافت های نرمی که به بدن پیوند زده می شوند ٬ بعلت داشتن استحکام و انعطاف پذیری خوب ٬ مناسب است.

اغلب از توری های متخلخل تاری – پودی یا بهم بافته شده از جنس الیاف پلی اتیلن که درون آن با غلافی از سیلیکون احاطه شده است ٬ برای تولید تاندون های مصنوعی استفاده می شود.

از منسوجات بی بافت ٬ از جنس پلی اتیلن با چگالی پایین برای تهیه غضروف های مصنوعی جهت استفاده در صورت ٬ گوش ٬ بینی و گلو استفاده می شود که شباهت بسیاری به غضروف های طبیعی دارند.

حجم مصرفی الیاف پلی الفین در محصولات بهداشتی و درمانی قابل ملاحظه است . از پلی پرولین بی بافت و تاری پودی در لباس های یکسره جراحی استفاده می گردد.در بخش های ایزوله و واحد های مراقبت ویژه ٬ برای جلوگیری از سرایت عفونت ٬از منسوجات بی بافت یکبار مصرف از جنس پلی پروپیلن بعنوان لباس محافظ استفاده می شود. معمولا در اتاق عمل از منسوجات تاری – پودی یا بی بافت از جنس پلی اتیلن برای پوشاندن بیمار و اطراف آن استفاده می شود.

از هر دو نوع پلی الفین جهت تهیه محصولات بهداشتی ویژه برای سالخوردگان و بزرگسالان مانند پوشک استفاده می گردد. جهت تولید این محصولات اغلب از منسوجات بی بافت اسپان باند پلی پروپیلن در لایه داخلی و پلی اتیلن بی بافت برای لایه رویی استفاده می شود. بکارگیری الیاف دو جزیی که از غلاف پلی اتیلن و مغزی پلی پروپیلن تشکیل شده اند نیز برای تولید حوله های بهداشتی ٬ نوار های بهداشتی و محصولات ویژه سالخوردگان و بزرگسالان مناسب است.

منابع و اطلاعات بیشتر :

seikopmc

mpo-mag

Synthetic Fibers Edit by J.E.M Clntyre- Translated by Semnani Rahbar

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *